Vroeger.. hadden we thuis een klein koperen potje in de kast staan; het gevonden potje. Het potje zelf was niet gevonden, maar de inhoud wel. Regelmatig liepen we met de metaaldetector (door pa ergens voor 'n klein prijsje op de kop getikt) op het strand te zoeken en ook elke zondag liepen we een rondje in het uitgaansgebied in de stad (in die tijd hadden ze sigaretten automaten waar je 5 gulden in deed en dan een pakje sigaretten kreeg waar het wisselgeld op geplakt was, totaal niet stoer om dat eraf te peuteren natuurlijk, dus papiertje met geld belandde regelmatig op straat). Al het gevonden geld, inclusief het statiegeld wat we terugkregen voor de gevonden flesjes gingen in dat potje. Eens in de zoveel tijd werd het getelt en mocht er wat van gedaan of wat van gekocht worden. Zóóó spannend.
Afgelopen weken hebben we weer aardig wat lege flesjes gevonden, en 50 cent in een winkelkarretje, en 20 cent op de grond.. dus ook wij hebben inmiddels weer 'een gevonden potje' ingesteld. En prompt komt het kneuterige gevoel van vroeger weer even terug.. wanneer zouden we een ijsje kunnen kopen van de inhoud? (A)

1 opmerking:
Ellen van de Spaarblog heeft toevallig net een stukje geschreven met daarin een link naar een Amerikaanse familie die al jaren gevonden kleingeld spaart!
Zie:
http://www.spaarblog.nl/2009/02/28/weekend-leesvoer-2/
Ik zal deze week de link naar jou weblog op de mijne zetten.
groetjes,
Moneygirl
Een reactie posten